We weten het nou wel

victoria-secret-angels
Wat een diversiteit! Geweldig!

Over clean eating, #fitgirls en de Victoria’s Secret-terreur. 

De afgelopen weken werd ik net als de rest van de wereld doodgegooid met de Victoria’s Secret show. Ontsnappen was bijna niet mogelijk: op televisie, social media en in tijdschriften glommen de keiharde buikspieren van Adriana Lima en kornuiten me overal tegemoet. Alsof die platvloerse, ordinaire jaren ’90 lingerie niet genoeg is moesten we ook nog collectief de fitness tips van het gezelschap aanhoren. Niets dan respect hiervoor natuurlijk, begrijp me niet verkeerd. Supermodel zijn is topsport, zoveel is duidelijk. Reuze leuk allemaal, maar wat moet ìk ermee?

Iedereen weet dat het bij de Victoria’s Secret show niet gaat om de lingerie, die is namelijk alles behalve bijzonder. En dan de show zelf: de met Swarovski kristallen behangen vleugels, de wind in de weelderige haardossen… het is over the top smakeloos. Nee, waar het werkelijk om draait zijn de modellen. Op niet al te subtiele wijze wordt ons door de strot gedouwd dat deze vrouwen het summum zijn van schoonheid. Maar dan het soort schoonheid wat tegenwoordig modieus is. Het is tegenwoordig niet meer genoeg om slechts mooi te zijn. Wat de Victoria’s Secret Angels vooral laten zien is een ijzeren discipline en nu meer dan ooit voelen vrouwen de druk om net zo te zijn, om net als zij het ‘beste uit zichzelf te halen’. Een rondje joggen ’s ochtends is voor slappelingen zonder ruggengraat. Als je niet voor de dag begonnen is al 10K hebt gerend kun je wel inpakken.

Even voor de duidelijkheid: er is uiteraard niks mis met gezond eten en gezond leven, mijn zegen hebben ze. Ik moedig niemand aan om elke dag een bak KFC leeg te kanen om vervolgens langzaam dicht te slibben. Maar het andere uiterste begint nu de norm te worden: het is clean eating en fitgirls wat de klok slaat. Doodvermoeiend en vooral verschrikkelijk sàài, dat oeverloze gelul over voeding en sport. Prima als je gezond leeft en eet maar val mij er alsjeblieft niet mee lastig. Ik mis de tijd waarin mensen een rondje jogden in het park in een aftandse joggingbroek zonder dat iemand daarvan op de hoogte was. Maar dankzij Nike+ weet ik nu dat een vage kennis met wie ik  in 1991 ooit op zeilkamp ben geweest elke ochtend een rondje Vondelpark rent. WHO GIVES A SHIT. Die zelfgenoegzame fitgirls, die zich zò verheven voelen omdat ze ‘clean’ eten… Alsof ze daarom beter zijn dan een ander. WOEST word ik ervan. Als ik nog één foto zie van een salade/matcha thee/bootcamp sessie draai ik het gas open.

We meten onszelf af aan de Victoria’s Secret Angels en vergeten daarbij iets ontzettend belangrijks: wij worden niet buitensporig veel geld betaald om de godganse dag in de sportschool te staan. Maar al die artikelen over de fitness regimes van deze modellen wekken de suggestie dat we onszelf dagelijks af zouden moeten beulen in de sportschool om het ultieme Victoria’s Secret lijf te bemachtigen. Waarom ook alweer? Wanneer mogen we goddomme een keer tevreden zijn met onszelf? Ik kan niet meer, ik ben kapot. Laat me toch eens met rust.

De Victoria’s Secret show is de perfecte weerspiegeling van wat ik een zorgwekkende trend vind: als we onszelf maar genoeg afbeulen worden we net als die modellen (of komen er heel dichtbij) en daarmee vanzelf gelukkig. Ik ken genoeg bloedmooie en tegelijkertijd dodelijk onzekere vrouwen om te weten dat dit klinkklare onzin is. Want als je eenmaal die rock hard buns hebt wil je wel weer wat anders.  Als je maar hard genoeg zoekt vind je altijd wel iets wat mankeert. Zo zit de mens kennelijk in elkaar.

Het baart me zorgen dat dit de rolmodellen zijn waar jonge vrouwen tegenop kijken. Het kan ze nog jaren kosten van dagelijkse zelfkastijding om erachter te komen dat nog niet eens 1% van de wereldbevolking eruit ziet als de Victoria’s Secret clan. De rest moet het doen met wat ze hebben. Je kan je helemaal het schompes fitnessen maar Doutzen word je toch nooit. Is dat dan erg? Ik vind van niet. Gewoon maar wat aanrommelen in het leven, gewoon een paar vetkwabben… misschien wordt dàt ooit nog eens modieus. Maar ik vrees van niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s